Tozutup savuran rüzgârlara andolsun,

Ağır su yükünü sırtlanan bulutlara,

Sularda kolayca ve tatlı tatlı süzülen gemilere,

Ve emir gereğince işleri taksim eden meleklere andolsun ki,

Size vadedilen hesap günü kesinlikle doğrudur;

Ve amellerin karşılığı mutlaka gerçekleşecektir.

Yollara ve harelere sahip o muazzam göğe andolsun ki,

Siz kesinlikle birbiriyle çelişen tutarsız iddialar içindesiniz.

Ondan saptırılan, basiretini yitirmiş kimselerdir.

Kahrolsun o delilsiz tahminlerle yalan uyduranlar!

Onlar derin bir gaflet bataklığı içinde ne yaptıklarını bilmezler.

Alay ederek: 'Hesap ve ceza günü ne zaman?' diye sorarlar.

O gün onlar ateş üzerinde kıvrandırılacaklardır.

Onlara denir ki: Tadın azabınızı! İşte aceleyle gelmesini istediğiniz şey budur.

Şüphesiz sorumluluk bilinciyle korunanlar bahçelerde ve pınar başlarındadırlar;

Rablerinin kendilerine verdiklerini sevinçle alırlar; çünkü onlar bundan önce dünyada iyilik ve ihsan sahibi kimselerdi.

Onlar geceleri pek az uyurlardı;

Seher vakitlerinde ise Rablerinden bağışlanma dilerlerdi;

Mallarında isteyen yoksul ve iffetinden ötürü isteyemeyen mahrum için belirlenmiş bir hak vardı.

Kesin bir inanç arayanlar için yeryüzünde nice açık deliller vardır;

Kendi nefislerinizde de deliller vardır; hâlâ görmüyor musunuz?

Rızkınız da size vadedilen şeyler de semadadır.

Göğün ve yerin Rabbine andolsun ki, bu vaat tıpkı sizin konuşup iletişim kurmanız gibi kesin bir hakikattir.

İbrâhim'in ağırlanan şerefli misafirlerinin haberi sana geldi mi?

Yanına girdiklerinde: 'Selam sana!' demişlerdi; o da: 'Selam size, ey yabancı kimseler!' diye karşılık vermişti.

Hemen sezdirmeden ailesinin yanına gitti ve semiz bir buzağı kızartıp getirdi.

Yemeği önlerine yaklaştırdı ve: 'Yemez misiniz?' dedi.

Ellerini uzatmadıklarını görünce onlardan içine bir endişe düştü; melekler: 'Korkma!' dediler ve onu derin ilim sahibi bir oğulla müjdelediler.

Bunun üzerine eşi çığlık atarak yöneldi, hayretle elini yüzüne vurdu ve: 'Ben kısır bir kocakarıyım!' dedi.

Melekler dediler ki: Rabbin böyle buyurdu; şüphesiz O tam hüküm ve hikmet sahibidir, her şeyi hakkıyla bilendir.

İbrâhim sordu: 'Ey elçiler, asıl göreviniz nedir?'

Dediler ki: 'Biz günahkâr ve suçlu bir topluluğa gönderildik;

Üzerlerine pişirilmiş balçıktan taşlar yağdırmak için;

Rabbinin katında haddi aşan azgınlar için işaretlenmiş taşlar.'

Böylece orada bulunan müminleri güvenle çıkardık;

Fakat orada teslimiyet gösteren tek bir evden başkasını bulamadık.

Elem verici azaptan korkanlar için orada geride ibret verici bir işaret bıraktık.

Mûsâ kıssasında da ibretler vardır; hani onu apaçık bir delil ve güçle Firavun'a göndermiştik.

Fakat Firavun ordusuna güvenip yüz çevirdi ve: 'O ya bir büyücüdür yahut bir mecnundur!' dedi.

Nihayet onu da ordularını da yakalayıp denize fırlattık; o kendi kendini kınayıp duruyordu.

Âd kavminde de ibret vardır; üzerlerine kök kurutan kavurucu bir rüzgâr göndermiştik.

Üzerinden geçtiği hiçbir şeyi bırakmıyor, onu kül ve ufalanmış kemik gibi dağıtıyordu.

Semûd kavminde de ibret vardır; kendilerine: 'Belirlenmiş bir vakte kadar dünyalıklardan faydalanın' denilmişti.

Fakat Rablerinin emrinden kibirle çıktılar; baka kalmışlarken onları korkunç bir yıldırım çarpıverdi.

Ne ayağa kalkmaya güçleri yetti ne de kendilerine yardım eden biri oldu.

Daha önce de Nûh kavmini helak etmiştik; çünkü onlar ilahi sınırları çiğneyen yoldan çıkmış bir topluluktu.

Göğü kudretimizle biz bina ettik ve şüphesiz biz onu genişletmekteyiz.

Yeryüzünü de döşeyip yaydık; biz ne güzel döşeyiciyiz!

Düşünüp ibret alasınız diye her şeyi çiftler halinde yarattık.

Öyleyse hemen Allah'a sığının! Şüphesiz ben O'nun katından size gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım.

Allah ile beraber başka bir ilah benimsemeyin; şüphesiz ben O'ndan size gelen apaçık bir uyarıcıyım.

İşte böyle; onlardan öncekilere de ne zaman bir elçi geldiyse mutlaka: 'O ya bir büyücüdür yahut bir delidir' dediler.

Bunu birbirlerine vasiyet mi ettiler? Hayır, onlar azgınlığa kapılmış bir topluluktur.

Artık onlardan yüz çevir; sen bundan ötürü kınanacak değilsin.

Yine de öğüt verip hatırlat; zira öğüt inananlara fayda verir.

Ben cinleri ve insanları ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.

Ben onlardan herhangi bir rızık istemiyorum ve beni doyurmalarını da beklemiyorum.

Şüphesiz rızkı veren, sarsılmaz güç ve kudret sahibi olan yalnızca Allah'tır.

Şüphesiz haksızlık edip zulmedenlerin de geçmiş yoldaşlarının payı gibi bir azap payı vardır; artık acele istemesinler.

Kendilerine vadedilen hesap gününden dolayı vay o inkâr edenlerin haline!