Elif. Lâm. Râ. Bu öyle bir kitaptır ki, ayetleri her hükmünde hikmet sahibi ve her şeyden haberdar olan Allah tarafından sağlamlaştırılmış, sonra da etraflıca açıklanmıştır.

Şöyle ki: Allah'tan başkasına kulluk etmeyin! Şüphesiz ben, O'nun tarafından size gönderilmiş bir uyarıcı ve bir müjdeleyiciyim.

Ve Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na tövbe edin ki, belirlenmiş bir süreye kadar sizi güzel bir geçimlikle yaşatsın ve her fazilet sahibine lütfunu tastamam versin. Eğer yüz çevirirseniz, şüphesiz ben sizin adınıza büyük bir günün azabından korkarım.

Dönüşünüz yalnızca Allah'adır. O, her şeye hakkıyla güç yetirendir.

Bilin ki onlar, O'ndan gizlenmek için göğüslerini büker, içlerini örterler. Bilin ki onlar örtülerine büründükleri zaman bile, Allah onların gizlediklerini de açığa vurduklarını da hakkıyla bilir. Şüphesiz O, göğüslerin özünü çok iyi bilendir.

Yeryüzünde hareket eden hiçbir canlı yoktur ki, rızkı Allah'a ait olmasın. O, onun yerleştiği yeri de emanet bırakıldığı yeri de bilir. Bunların hepsi apaçık bir Kitap'tadır.

Hanginizin daha güzel amel işleyeceğini sınamak için gökleri ve yeri altı günde yaratan O'dur; O'nun Arş'ı da su üzerinde idi. Andolsun ki 'Ölümden sonra kesinlikle diriltileceksiniz' desen, inkâr edenler mutlaka: 'Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değildir' derler.

Andolsun ki onlardan azabı sayılı bir süreye kadar ertelesek, mutlaka: 'Onu alıkoyan nedir?' derler. Bilin ki azap onlara geldiği gün, artık kendilerinden çevrilecek değildir ve alay edip durdukları şey onları çepeçevre kuşatacaktır.

Eğer insana tarafımızdan bir rahmet tattırır, sonra da onu kendisinden çekip alırsak, şüphesiz o büsbütün ümitsizliğe ve nankörlüğe düşer.

Eğer kendisine dokunan bir sıkıntıdan sonra ona bir nimet tattırırsak, mutlaka: 'Kötülükler benden gitti' der. Şüphesiz o, şımarır ve böbürlenir.

Ancak sabredenler ve salih amel işleyenler müstesnadır. İşte onlar için bir bağışlanma ve büyük bir mükâfat vardır.

Belki de sen, onların 'Ona bir hazine indirilseydi yahut onunla beraber bir melek gelseydi ya!' demelerinden ötürü, sana vahyolunanın bir kısmını terk edecek olursun ve bundan dolayı göğsün daralır. Oysa sen ancak bir uyarıcısın; Allah ise her şeye vekildir.

Yoksa 'Onu kendisi uydurdu' mu diyorlar? De ki: 'Eğer doğru sözlüler iseniz, haydi onun benzeri uydurulmuş on sure getirin ve Allah'tan başka güç yetirebildiklerinizi de yardıma çağırın!'

Eğer size cevap veremezlerse, bilin ki o ancak Allah'ın ilmiyle indirilmiştir ve O'ndan başka hiçbir ilah yoktur. Artık teslim oluyor musunuz?

Kim dünya hayatını ve onun debdebesini isterse, dünyada onlara amellerinin karşılığını tastamam veririz ve onlar orada hiçbir eksikliğe uğratılmazlar.

İşte onlar öyle kimselerdir ki, ahirette kendileri için ateşten başka bir şey yoktur. Orada yaptıkları her şey boşa çıkmıştır ve işlemekte oldukları ameller de boş ve anlamsızdır.

Rabbinden apaçık bir delil üzerinde bulunan, kendisini yine O'ndan bir şahidin izlediği ve bundan önce bir önder ve rahmet olarak Mûsâ'nın Kitabı elinde olan kimse inkârcılar gibi midir? İşte onlar buna inanırlar. Topluluklardan kim onu inkâr ederse, onun varacağı yer ateştir. Sakın bundan bir şüphe içinde olma! Şüphesiz o, Rabbinden gelen haktır; fakat insanların çoğu iman etmezler.

Allah hakkında yalan uydurandan daha zalim kim olabilir? İşte onlar Rablerinin huzuruna çıkarılacaklar ve şahitler: 'Rablerine karşı yalan söyleyenler işte bunlardır' diyeceklerdir. Bilin ki Allah'ın laneti zalimlerin üzerinedir!

Onlar ki, insanları Allah'ın yolundan alıkoyarlar ve o yolu eğri büğrü göstermek isterler; ahireti inkâr edenler de işte onlardır.

Onlar yeryüzünde Allah'ı aciz bırakacak değillerdir; Allah'tan başka kendilerini koruyacak dostları da yoktur. Onlar için azap kat kat artırılacaktır. Çünkü onlar işitmeye tahammül edemiyorlardı ve gerçeği görmüyorlardı.

İşte onlar kendi nefislerini hüsrana uğratanlardır ve uydurageldikleri sahte ilahlar da kendilerini yüzüstü bırakıp kaybolmuştur.

Hiç şüphesiz onlar, ahirette de en çok ziyana uğrayacak olanların ta kendileridir.

Şüphesiz iman edip salih ameller işleyenler ve Rablerine gönülden boyun eğenler var ya; işte onlar cennet ehlidir, orada ebedi kalacaklardır.

Bu iki zümrenin durumu; kör ve sağır olan ile gören ve işiten kimsenin durumu gibidir. Bu ikisi misal olarak hiç eşit olur mu? Hâlâ düşünüp öğüt almaz mısınız?

Andolsun ki Nûh'u kavmine gönderdik; o şöyle dedi: 'Şüphesiz ben sizin için apaçık bir uyarıcıyım.'

'Allah'tan başkasına kulluk etmeyin! Doğrusu ben sizin adınıza can yakıcı bir günün azabından korkuyorum.'

Kavminden inkâr eden ileri gelenler dediler ki: 'Biz seni ancak bizim gibi bir insan olarak görüyoruz; sana uyanların da ilk bakışta aramızdaki en basit ayak takımı olduğunu görüyoruz. Sizin bize karşı hiçbir üstünlüğünüzü de görmüyoruz; aksine sizin yalancılar olduğunuzu düşünüyoruz.'

Nûh dedi ki: 'Ey kavmim! Söyler misiniz, eğer ben Rabbimden apaçık bir delil üzerinde isem ve O bana katından bir rahmet vermiş de bu size gizli tutulmuşsa, siz istemediğiniz halde biz sizi buna zorlayacak mıyız?'

'Ey kavmim! Buna karşılık ben sizden herhangi bir mal da istemiyorum. Benim mükâfatım ancak Allah'a aittir. Ben iman edenleri kovacak da değilim; çünkü onlar kesinlikle Rablerine kavuşacaklardır. Fakat ben sizi cahillik eden bir topluluk olarak görüyorum.'

'Ey kavmim! Eğer onları kovarsam, Allah'a karşı beni kim koruyabilir? Hâlâ düşünüp öğüt almaz mısınız?'

'Ben size Allah'ın hazineleri yanımdadır demiyorum; gaybı da bilmem. Bir melek olduğumu da söylemiyorum. Gözlerinizin hor gördüğü kimseler için Allah onlara asla bir hayır vermez de diyemem. Onların içlerinde olanı Allah en iyi bilendir. Aksi takdirde ben kesinlikle zalimlerden olurdum.'

Dediler ki: 'Ey Nûh! Bizimle tartıştın ve bizimle tartışmayı çok uzattın. Eğer doğru sözlülerden isen, haydi bizi tehdit ettiğin şeyi başımıza getir!'

Nûh: 'Onu dilerse size ancak Allah getirir ve siz O'nu asla aciz bırakamazsınız' dedi.

'Eğer Allah sizi saptırmayı dilemişse, ben size öğüt vermek istesem de öğüdüm size hiçbir fayda sağlamaz. O sizin Rabbinizdir ve yalnızca O'na döndürüleceksiniz.'

Yoksa 'Onu kendisi uydurdu' mu diyorlar? De ki: 'Eğer onu ben uydurmuşsam günahım bana aittir; oysa ben sizin işlemekte olduğunuz suçlardan tamamen uzağım.'

Nûh'a şöyle vahyolundu: 'Daha önce iman etmiş olanlar dışında kavminden artık hiç kimse iman etmeyecektir; öyleyse onların yapmakta olduklarına üzülme!'

'Gözlerimizin önünde ve vahyimiz doğrultusunda gemiyi yap; zulmedenler hakkında Bana başvuruda bulunma! Şüphesiz onlar suda boğulacaklardır.'

Nûh gemiyi yapıyordu. Kavminin ileri gelenleri her yanından geçtikçe onunla alay ediyorlardı. O ise: 'Eğer siz bizimle alay ediyorsanız, sizin alay ettiğiniz gibi biz de sizinle alay edeceğiz' diyordu.

'Kendisini rezil edecek azabın kime geleceğini ve üzerine sürekli bir azabın kimin ineceğini yakında bileceksiniz!'

Nihayet emrimiz gelip de tannûr kaynayınca: 'Her cinsten birer çifti ve haklarında aleyhte hüküm verilmiş olanlar hariç aileni ve iman edenleri gemiye bindir' dedik. Zaten onunla beraber pek az kimseden başkası iman etmemişti.

Nûh: 'Binin ona! Onun yüzüp gitmesi de demir atıp durması da Allah'ın adıyladır. Şüphesiz Rabbim çok bağışlayandır, çok merhamet edendir' dedi.

Gemi onları dağlar gibi dalgalar arasında akıp götürüyordu. Nûh, bir kenara çekilmiş olan oğluna: 'Yavrucuğum! Bizimle beraber bin, kâfirlerle beraber olma!' diye seslendi.

Oğlu: 'Beni sudan koruyacak bir dağa sığınacağım' dedi. Nûh: 'Bugün Allah'ın emrinden, O'nun merhamet ettiği kimseden başkası için hiçbir koruyucu yoktur' dedi. Derken aralarına dalga girdi ve o da boğulanlardan oldu.

'Ey yer suyunu yut! Ey gök suyunu tut!' denildi. Su çekildi, iş bitirildi ve gemi Cûdî üzerine oturdu. 'O zalimler topluluğu yok olsun!' denildi.

Nûh Rabbine nida edip: 'Rabbim! Şüphesiz oğlum benim ailemdendi ve Senin vaadin kesinlikle haktır; Sen hükmedenlerin en adil olanısın' dedi.

Allah: 'Ey Nûh! Kesinlikle o senin ailenden değildir; çünkü o salih olmayan bir ameldir. Öyleyse hakkında bilgin olmayan bir şeyi Benden isteme! Cahillerden olmayasın diye sana öğüt veriyorum' buyurdu.

Nûh dedi ki: 'Rabbim! Hakkında bilgim olmayan şeyi Senden istemekten Sana sığınırım. Eğer beni bağışlamaz ve bana merhamet etmezsen, hüsrana uğrayanlardan olurum.'

'Ey Nûh! Sana ve seninle beraber olan topluluklara Bizden bir selamet ve bereketlerle gemiden in. Kendilerini bir süre yaşatacağımız, sonra da tarafımızdan can yakıcı bir azabın dokunacağı topluluklar da olacaktır' denildi.

İşte bunlar gayb haberlerindendir; onları sana vahyediyoruz. Bundan önce ne sen ne de kavmin bunları biliyordunuz. Öyleyse sabret; şüphesiz güzel son sakınanlarındır.

Âd kavmine de kardeşleri Hûd'u gönderdik. O şöyle dedi: 'Ey kavmim! Allah'a kulluk edin; sizin O'ndan başka hiçbir ilahınız yoktur. Siz ancak yalan uyduranlarsınız.'

'Ey kavmim! Buna karşılık ben sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim mükâfatım ancak beni yaratana aittir. Hâlâ akletmez misiniz?'

'Ey kavmim! Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na tövbe edin ki, üzerinize gökten bol bol yağmur indirsin ve gücünüze güç katsın. Günahkârlar olarak yüz çevirmeyin!'

Dediler ki: 'Ey Hûd! Sen bize apaçık bir delil getirmedin. Biz senin sözünle tanrılarımızı terk edecek değiliz ve biz sana asla inanacak değiliz!'

'Biz ancak tanrılarımızdan birinin seni fena çarptığını söylüyoruz.' Hûd dedi ki: 'Şüphesiz ben Allah'ı şahit tutuyorum, siz de şahit olun ki ben sizin ortak koştuklarınızdan tamamen uzağım!'

'O'ndan başka taptığınız şeylerden uzağım. Haydi hepiniz toplanıp bana tuzak kurun, sonra da bana hiç mühlet vermeyin!'

'Ben, benim de Rabbim sizin de Rabbiniz olan Allah'a tevekkül ettim. Yeryüzünde debelenen hiçbir canlı yoktur ki, O onun perçeminden tutmuş olmasın. Şüphesiz Rabbim dosdoğru bir yol üzeredir.'

'Eğer yüz çevirirseniz, ben size kendisiyle gönderildiğim mesajı tebliğ etmiş bulunuyorum. Rabbim sizin yerinize başka bir kavmi getirir de O'na hiçbir zarar veremezsiniz. Şüphesiz Rabbim her şeyi gözetleyip koruyandır.'

Emrimiz gelince Hûd'u ve onunla beraber iman edenleri tarafımızdan bir rahmetle kurtardık ve onları çok ağır bir azaptan esenliğe çıkardık.

İşte bu Âd kavmidir: Rablerinin ayetlerini bile bile inkâr ettiler, O'nun elçilerine isyan ettiler ve her inatçı zorbanın emrine uydular.

Bu dünyada da kıyamet gününde de peşlerine lanet takıldı. Bilin ki Âd kavmi Rablerini inkâr etti. Bilin ki Hûd'un kavmi olan Âd, rahmetten uzak oldu!

Semûd kavmine de kardeşleri Sâlih'i gönderdik. O şöyle dedi: 'Ey kavmim! Allah'a kulluk edin; sizin O'ndan başka hiçbir ilahınız yoktur. O sizi yeryüzünden var etti ve orayı imar etmenizi sizden istedi. Öyleyse O'ndan bağışlanma dileyin, sonra O'na tövbe edin. Şüphesiz Rabbim çok yakındır, dualara icabet edendir.'

Dediler ki: 'Ey Sâlih! Bundan önce sen aramızda ümit beslenen bir kimseydin. Şimdi atalarımızın kulluk ettiği şeylere kulluk etmekten bizi men mi ediyorsun? Doğrusu biz, bizi çağırdığın şey hakkında derin bir şüphe ve tereddüt içindeyiz.'

Sâlih dedi ki: 'Ey kavmim! Söyler misiniz, eğer ben Rabbimden apaçık bir delil üzerinde isem ve O bana katından bir rahmet vermişse, O'na isyan ettiğim takdirde beni Allah'a karşı kim koruyabilir? O halde siz bana ziyandan başka bir şey artırmıyorsunuz!'

'Ey kavmim! İşte şu, sizin için bir mucize olmak üzere Allah'ın dişi devesidir. Bırakın onu, Allah'ın arzında otlasın; ona hiçbir kötülükle dokunmayın, yoksa sizi yakın bir azap yakalar!'

Fakat onu acımasızca boğazladılar. Bunun üzerine Sâlih: 'Yurdunuzda üç gün daha yaşayın; işte bu, yalanlanamayacak bir tehdittir!' dedi.

Emrimiz gelince Sâlih'i ve onunla beraber iman edenleri tarafımızdan bir rahmetle kurtardık ve onları o günün rezilliğinden esenliğe çıkardık. Şüphesiz Rabbin, mutlak güç sahibidir, çok üstündür.

O zulmedenleri ise korkunç bir çığlık yakaladı da yurtlarında diz üstü çökekaldılar.

Sanki orada hiç oturup yaşamamışlardı. Bilin ki Semûd kavmi Rablerini inkâr etti. Bilin ki Semûd kavmi rahmetten uzak oldu!

Andolsun ki elçilerimiz İbrâhîm'e müjde ile geldiler ve: 'Selâm!' dediler. O da: 'Selâm!' dedi ve hemen gecikmeden kızartılmış bir buzağı getirdi.

Ellerinin yemeğe uzanmadığını görünce onları yadırgadı ve içinde onlara karşı bir korku duydu. Dediler ki: 'Korkma! Şüphesiz biz Lût kavmine gönderildik.'

O sırada hanımı ayaktaydı; bu sözleri duyunca sevindi. Biz de ona İshâk'ı, İshâk'ın ardından da Ya'kûb'u müjdeledik.

Hanımı: 'Vay başıma gelenler! Ben ihtiyar bir kadın, şu kocam da yaşlı bir adam iken çocuk mu doğuracağım? Gerçekten bu çok şaşılacak bir şey!' dedi.

Elçiler dediler ki: 'Allah'ın emrine mi şaşıyorsun? Ey ev halkı! Allah'ın rahmeti ve bereketleri sizin üzerinizdedir. Şüphesiz O, övülmeye lâyıktır, şanı çok yücedir.'

İbrâhîm'den korku gidip kendisine müjde gelince, Lût kavmi hakkında elçilerimizle tartışmaya başladı.

Şüphesiz İbrâhîm çok yumuşak huylu, yüreği sızlayan ve daima Allah'a yönelen bir kimseydi.

'Ey İbrâhîm! Bundan vazgeç; çünkü Rabbinin emri kesinlikle gelmiştir. Onlara geri çevrilmesi mümkün olmayan bir azap mutlaka gelecektir!'

Elçilerimiz Lût'a geldikleri zaman, onların gelişinden dolayı kaygılandı, içi daraldı ve: 'Bu çok çetin bir gündür!' dedi.

Kavmi koşarak onun yanına geldi; zaten daha önceden de çirkin kötülükler işlemekteydiler. Lût: 'Ey kavmim! İşte şunlar benim kızlarımdır, nikâh yoluyla onlar sizin için daha temizdir. Allah'tan sakının da misafirlerimin önünde beni rezil etmeyin! Aranızda aklı başında bir adam yok mu?' dedi.

Dediler ki: 'Andolsun sen de biliyorsun ki bizim senin kızlarında hiçbir hakkımız ve ilgimiz yoktur; doğrusu sen bizim ne istediğimizi çok iyi biliyorsun!'

Lût: 'Keşke size karşı bir gücüm olsaydı yahut sağlam bir sığınağa dayanabilseydim!' dedi.

Elçiler dediler ki: 'Ey Lût! Şüphesiz biz Rabbinin elçileriyiz; onlar sana asla dokunamazlar. Gecenin bir vaktinde ailenle yola çık; karın hariç hiçbiriniz arkasına dönüp bakmasın. Çünkü onların başına gelecek olan felaket onun da başına gelecektir. Onların helak vakti sabahtır; sabah yakın değil midir?'

Emrimiz gelince oranın altını üstüne getirdik ve üzerlerine pişirilmiş balçıktan, arka arkaya dizilmiş taşlar yağdırdık.

Rabbinin katında işaretlenmiş taşlar! O taşlar zalimlerden hiç de uzak değildir.

Medyen halkına da kardeşleri Şuayb'ı gönderdik. O şöyle dedi: 'Ey kavmim! Allah'a kulluk edin; sizin O'ndan başka hiçbir ilahınız yoktur. Ölçüyü ve tartıyı eksik yapmayın! Ben sizi bir bolluk içinde görüyorum; ama sizin adınıza her şeyi kuşatacak bir günün azabından korkuyorum.'

'Ey kavmim! Ölçüyü ve tartıyı adaletle tastamam yapın; insanların haklarını eksiltmeyin ve yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın!'

'Eğer mümin iseniz, Allah'ın helalinden bıraktığı kâr sizin için çok daha hayırlıdır. Ben sizin üzerinize bir bekçi değilim.'

Dediler ki: 'Ey Şuayb! Atalarımızın taptıklarını terk etmemizi yahut mallarımız üzerinde dilediğimiz gibi tasarruf etmekten vazgeçmemizi sana namazın mı emrediyor? Oysa sen gerçekten yumuşak huylu ve aklı başında bir adamsın!'

Şuayb dedi ki: 'Ey kavmim! Söyler misiniz, eğer ben Rabbimden apaçık bir delil üzerinde isem ve O bana katından güzel bir rızık vermişse ne dersiniz? Ben sizi menettiğim şeylerde size aykırı davranmak istemiyorum. Ben gücüm yettiğince sadece ıslah etmek istiyorum. Benim başarım ancak Allah'ın yardımıyladır; yalnız O'na tevekkül ettim ve yalnız O'na yönelirim.'

'Ey kavmim! Bana olan düşmanlığınız, sakın Nûh kavminin yahut Hûd kavminin yahut Sâlih kavminin başına gelenlerin bir benzerinin sizin de başınıza gelmesine yol açmasın! Üstelik Lût kavmi sizden hiç de uzak değildir.'

'Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na tövbe edin. Şüphesiz Rabbim çok merhamet edendir, kullarını çok sevendir.'

Dediler ki: 'Ey Şuayb! Söylediklerinin çoğunu anlamıyoruz; üstelik seni aramızda zayıf ve güçsüz görüyoruz. Eğer kabilen olmasaydı kesinlikle seni taşlayarak öldürürdük; senin bize karşı hiçbir üstünlüğün yoktur!'

Şuayb dedi ki: 'Ey kavmim! Benim kabilem size göre Allah'tan daha mı değerli ki, O'nu arkanıza atıp unuttunuz? Şüphesiz Rabbim yapmakta olduklarınızı çepeçevre kuşatmıştır.'

'Ey kavmim! Elinizden geleni yapın, ben de yapıyorum. Kendisini rezil edecek azabın kime geleceğini ve kimin yalancı olduğunu yakında bileceksiniz! Gözetleyin, doğrusu ben de sizinle beraber gözetlemekteyim.'

Emrimiz gelince Şuayb'ı ve onunla beraber iman edenleri tarafımızdan bir rahmetle kurtardık. O zulmedenleri ise korkunç bir çığlık yakaladı da yurtlarında diz üstü çökekaldılar.

Sanki orada hiç oturup yaşamamışlardı. Bilin ki Semûd kavmi nasıl rahmetten uzak olduysa, Medyen halkı da öyle uzak oldu!

Andolsun ki Mûsâ'yı da ayetlerimizle ve apaçık bir delille gönderdik.

Firavun'a ve onun ileri gelenlerine gönderdik; fakat onlar Firavun'un emrine uydular. Oysa Firavun'un emri asla doğru ve isabetli değildi.

Kıyamet gününde kavminin önüne düşer ve onları ateşe götürür. Vardıkları o yer ne kötü bir varış yeridir!

Burada da kıyamet gününde de peşlerine bir lanet takılmıştır. Verilen bu bağış ne kötü bir bağıştır!

İşte bunlar, o helak edilen şehirlerin haberlerindendir; onları sana anlatıyoruz. Onlardan kimi hâlâ ayaktadır, kimi ise biçilmiş ekin gibidir.

Biz onlara zulmetmedik; fakat onlar kendi kendilerine zulmettiler. Rabbinin emri geldiği zaman, Allah'ı bırakıp da taptıkları ilahları kendilerine hiçbir fayda sağlamadı; onlara helak ve ziyandan başka bir şey de artırmadı.

Zulüm işlemekte olan şehirleri yakaladığı zaman Rabbinin yakalayışı işte böyledir. Şüphesiz O'nun yakalaması pek acı vericidir, pek şiddetlidir.

Şüphesiz bunda, ahiret azabından korkan kimse için kesin bir ibret vardır. O gün, bütün insanların toplanacağı bir gündür ve o gün, herkesin hazır bulunacağı bir gündür.

Biz o günü ancak sayılı bir süreye kadar erteliyoruz.

O gün geldiğinde, O'nun izni olmadan hiçbir can konuşamaz. Artık onlardan kimi bedbahttır, kimi de mutludur.

Bedbaht olanlara gelince, onlar ateştedirler; orada onlar için acı bir soluk alıp inleyerek nefes verme vardır.

Rabbinin dilediği hariç, gökler ve yer durdukça orada ebedi kalacaklardır. Şüphesiz Rabbin, dilediğini hakkıyla yapandır.

Mutlu kılınanlara gelince, Rabbinin dilediği hariç, gökler ve yer durdukça onlar cennettedirler; orada ebedi kalacaklardır. Bu, ardı arkası kesilmeyen bir lütuftur.

Şunların kulluk etmekte oldukları şeyler konusunda sakın bir şüpheye düşme! Onlar ancak daha önce atalarının kulluk ettiği gibi kulluk ediyorlar. Biz onların azaptan paylarını hiçbir eksiltme yapmaksızın tastamam vereceğiz.

Andolsun ki Mûsâ'ya Kitab'ı verdik de onda anlaşmazlığa düşüldü. Eğer Rabbinden geçmiş bir söz olmasaydı, aralarında hüküm hemen verilirdi. Doğrusu onlar, o Kitap hakkında derin bir şüphe ve tereddüt içindedirler.

Şüphesiz Rabbin, onların her birine amellerinin karşılığını tastamam verecektir. Çünkü O, onların yapmakta olduklarından hakkıyla haberdardır.

Öyleyse emrolunduğun gibi dosdoğru ol; seninle beraber tövbe edenler de öyle olsun ve sakın haddi aşmayın! Şüphesiz O, yapmakta olduklarınızı hakkıyla görendir.

Zulmedenlere en ufak bir meyil dahi göstermeyin, yoksa size ateş dokunur! Sizin Allah'tan başka hiçbir koruyucu dostunuz yoktur; sonra yardım da göremezsiniz.

Gündüzün iki tarafında ve gecenin gündüze yakın saatlerinde namazı dosdoğru kıl. Şüphesiz iyilikler kötülükleri silip süpürür. İşte bu, düşünen ve öğüt alanlar için bir hatırlatmadır.

Ve sabret; çünkü Allah, iyilik edenlerin mükâfatını asla zayi etmez.

Sizden önceki nesillerden, yeryüzünde bozgunculuktan alıkoyacak akıl ve fazilet sahibi kimseler bulunsaydı ya! Ancak kurtardıklarımızdan pek azı müstesna. O zulmedenler ise şımartıldıkları refahın peşine düştüler ve günahkâr suçlular oldular.

Halkı ıslah edici kimseler iken, Rabbin o şehirleri haksız yere asla helak edecek değildi.

Eğer Rabbin dileseydi insanları tek bir ümmet yapardı; fakat onlar anlaşmazlığa düşmeye devam etmektedirler.

Ancak Rabbinin merhamet ettiği kimseler müstesnadır; zaten onları bunun için yaratmıştır. Rabbinin 'Andolsun ki cehennemi cinlerden ve insanlardan bütünüyle dolduracağım' sözü kesinleşmiştir.

Elçilerin haberlerinden, kalbini onunla sağlamlaştırdığımız her bir kıssayı sana anlatıyoruz. Bunda sana hakikat, müminlere de bir öğüt ve bir hatırlatma gelmiştir.

İman etmeyenlere de ki: 'Elinizden geleni yapın; şüphesiz biz de yapıyoruz!'

'Ve bekleyin; doğrusu biz de beklemekteyiz!'

Göklerin ve yerin gaybı yalnızca Allah'a aittir; bütün işler O'na döndürülür. Öyleyse O'na kulluk et ve yalnız O'na tevekkül et! Rabbin yapmakta olduklarınızdan asla habersiz değildir.