Tâhâ Suresi
Tâhâ Suresi Sesli Meali
135 Ayet · Türkçe Meal Dinletisi
Tâhâ.
Biz bu Kur'an'ı sana güçlük çekip bedbaht olasın diye indirmedik.
Ancak Allah'a saygıyla ürperen kimselere bir öğüt ve hatırlatma olsun diye indirdik.
O, yeri ve yüce gökleri yaratan Allah katından peyderpey indirilmiştir.
O Rahman, Arş'a .
Göklerde, yerde, ikisinin arasında ve nemli toprağın altında ne varsa hepsi yalnızca O'nundur.
Sen sözü açığa vursan da bil ki O, gizliyi de gizlinin daha da gizlisini de çok iyi bilir.
Allah, kendisinden başka hiçbir ilah olmayandır; en güzel isimler yalnızca O'na aittir.
Mûsâ'nın haberi sana ulaştı mı?
Hani o bir ateş görmüştü de ailesine: Siz bekleyin; doğrusu ben bir ateş fark ettim, belki size oradan bir kor parçası getiririm yahut ateşin yanında bir yol gösteren bulurum demişti.
Ateşin yanına vardığında kendisine şöyle seslenildi: Ey Mûsâ!
Şüphesiz ben senin Rabbinim! Pabuçlarını çıkar; çünkü sen mukaddes Tuvâ vadisindesin!
Ve ben seni elçi olarak seçtim; öyleyse vahyolunan sözü can kulağıyla dinle!
Gerçekten ben Allah'ım, benden başka hiçbir ilah yoktur; öyleyse yalnızca bana kulluk et ve için !
Şüphesiz kıyamet saati mutlaka gelecektir; herkes peşinde koştuğu çabanın karşılığını tam alsın diye neredeyse onu gizleyeceğim.
Öyleyse ona inanmayan ve heva ve hevesine uyan kimse sakın seni ondan alıkoymasın; yoksa helak olursun!
Şu sağ elindeki nedir ey Mûsâ?
Mûsâ: O benim asâmdır; ona dayanırım, onunla davarlarıma yaprak silkerim ve onda benim için daha başka faydalar da vardır dedi.
Allah: Onu yere bırak ey Mûsâ! buyurdu.
Mûsâ onu yere bıraktı; bir de ne görsün, o hızla koşan devasa bir yılan oluvermiş!
Allah: Tut onu, korkma! Biz onu hemen önceki haline döndüreceğiz buyurdu.
Bir de elini koynuna sok; hiçbir kusur ve leke olmaksızın bembeyaz bir nûr olarak çıksın; bu diğer bir mucizedir.
Bunu, sana en büyük delillerimizden bir kısmını gösterelim diye yaptık.
Firavun'a git; çünkü o gerçekten haddi aşıp azgınlaştı.
Mûsâ: Rabbim! Göğsüme genişlik ver dedi.
İşimi bana kolaylaştır.
Dilimdeki düğümü çöz,
Ki sözümü iyice kavrasınlar.
Bana ailemden bir yardımcı ver,
Kardeşim Hârûn'u!
Onunla arkamı kuvvetlendir,
Ve onu görevime ortak kıl.
Tâ ki seni çok tesbih edelim,
Ve seni çok analım.
Şüphesiz sen bizi hakkıyla görmektesin.
Allah: İstediğin her şey sana verildi ey Mûsâ! buyurdu.
Andolsun ki biz sana başka bir defa daha lütufta bulunmuştuk.
Hani annene ilham edilmesi gerekeni şöyle ilham etmiştik:
Onu sandığa koyup nehre bırak; nehir onu sahile atsın da hem bana düşman hem ona düşman olan biri onu alsın! Gözümün önünde yetiştirilip korunasın diye senin üzerine katımdan bir sevgi bırakmıştım.
Hani kız kardeşin gidip: Ona bakacak birini size göstereyim mi? diyordu. Böylece gözü aydın olsun ve kederlenmesin diye seni yeniden annene kavuşturduk. Sen bir cana kıymıştın da seni o kederden kurtarmış ve seni . Sonra yıllarca Medyen halkı arasında kaldın; sonra da takdir edilmiş bir vakitte buraya geldin ey Mûsâ!
Seni kendim için seçip yetiştirdim.
Sen ve kardeşin ayetlerimle gidin ve gevşeklik göstermeyin!
İkiniz Firavun'a gidin; çünkü o gerçekten haddi aştı.
Ona yumuşak bir dille hitap edin; belki düşünüp öğüt alır yahut saygıyla çekinir.
Onlar: Rabbimiz! Doğrusu onun bize karşı taşkınlık yapmasından yahut azgınlaşmasından endişe ediyoruz dediler.
Allah: Korkmayın! Şüphesiz ben sizinle beraberim; her şeyi işitir ve görürüm buyurdu.
Hemen ona gidin ve deyin ki: Biz senin Rabbinin elçileriyiz; artık İsrailoğulları'nı bizimle beraber salıver ve onlara eziyet etme! Sana Rabbinden bir delil getirdik; selâm hidayete uyanların üzerine olsun!
Bize vahyolundu ki azap, hakikati yalanlayan ve yüz çevirenlerin üzerinedir.
Firavun: Sizin Rabbiniz kimdir ey Mûsâ? dedi.
Mûsâ: Bizim Rabbimiz, her şeye yaratılışını veren, sonra da ona yol gösterendir dedi.
Firavun: Ya önceki nesillerin durumu ne olacak? dedi.
Mûsâ: Onların ilmi Rabbimin katında bir kitaptadır; Rabbim ne yanılır ne de unutur dedi.
O ki yeryüzünü sizin için bir beşik kıldı, onda size yollar açtı ve gökten su indirdi. Biz o su ile türlü türlü bitkilerden çiftler çıkardık.
Yiyiniz ve hayvanlarınızı otlatınız! Şüphesiz bunda ve basiret sahipleri için kesin deliller vardır.
Sizi o topraktan yarattık, yine oraya döndüreceğiz ve bir kez daha sizi oradan çıkaracağız.
Andolsun biz Firavun'a bütün delillerimizi gösterdik; fakat o yalanladı ve direndi.
Dedi ki: Bizi yurdumuzdan çıkarmak için mi geldin ey Mûsâ?
Biz de mutlaka sana onun benzeri getireceğiz! Şimdi bizimle senin aranda, ne bizim ne de senin caymayacağımız düz ve geniş bir yerde bir buluşma vakti belirle!
Mûsâ: Sizinle buluşma vaktimiz günüdür ve insanların kuşluk vaktinde toplanmasıdır dedi.
Bunun üzerine Firavun dönüp gitti, bütün hile ve tuzaklarını topladı, sonra meydana geldi.
Mûsâ onlara: Yazıklar olsun size! Allah'a yalan uydurup iftira atmayın; yoksa sizi azap ile yok eder! İftira eden mutlaka hüsrana uğramıştır dedi.
Aralarında durumlarını tartıştılar ve gizlice fısıldaştılar.
Dediler ki: Şüphesiz bu ikisi ; sizi yurdunuzdan çıkarmak ve sizin en üstün nizamınızı yok etmek istiyorlar.
Öyleyse bütün tuzaklarınızı birleştirin, sonra saf halinde gelin! Bugün üstün gelen mutlaka kurtuluşa ermiştir.
Dediler ki: Ey Mûsâ! Ya önce sen at yahut ilk atan biz olalım?
Mûsâ: Hayır, siz atın! dedi. Bir de gördü ki onların ipleri ve değnekleri, yaptıkları sebebiyle kendisine gerçekten koşuyorlarmış gibi görünüyor.
Mûsâ içinde bir korku hissetti.
Biz dedik ki: Korkma! Şüphesiz üstün gelecek olan ancak sensin!
Sağ elindekini yere bırak; onların yaptıklarını yutsun! Zira onların yaptıkları sadece hilesidir; ise nereye varsa asla iflah olmaz!
Nihayet o derhal kapandılar ve: Hârûn ile Mûsâ'nın Rabbine iman ettik! dediler.
Firavun: Ben size izin vermeden önce ona iman mı ettiniz? Muhakkak ki o, size öğreten büyüğünüzdür! Andolsun ki ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim ve sizi hurma kütüklerine asacağım! Hangimizin azabının daha şiddetli ve kalıcı olduğunu pek yakında bileceksiniz! dedi.
Dediler ki: Bize gelen apaçık delillere ve bizi yaratana karşı seni asla tercih etmeyeceğiz! Artık ne hüküm vereceksen ver; sen ancak bu dünya hayatına hükmedebilirsin!
Doğrusu biz, günahlarımızı ve bize zorla yaptırdığın bağışlasın diye Rabbimize iman ettik. Allah'ın vereceği mükâfat daha hayırlı ve daha süreklidir.
Gerçek şu ki, kim Rabbine suçlu ve günahkâr olarak gelirse, şüphesiz onun için cehennem vardır; orada ne ölür ne de yaşar.
Kim de O'na işlemiş bir mümin olarak varırsa, işte onlar için pek yüksek dereceler vardır.
Altından ırmaklar akan, içinde ebedi kalacakları Adn cennetleri! İşte günahlardan arınanların mükâfatı budur.
Andolsun ki biz Mûsâ'ya: Kullarımı geceleyin yola çıkar; yetişilmekten korkmaksızın ve endişe etmeksizin denizde onlar için kuru bir yol aç! diye vahyettik.
Firavun ordularıyla onların peşine düştü; fakat denizden onları kaplayan azap suları hepsini tamamen yutuverdi.
Firavun kavmini saptırdı ve onlara doğru yolu göstermedi.
Ey İsrailoğulları! Sizi düşmanınızdan kurtardık, Tûr'un sağ yanında sizinle sözleştik ve üzerinize kudret helvası ile bıldırcın indirdik.
Size temiz şeylerden yiyin; fakat bunda taşkınlık etmeyin, yoksa üzerinize gazabım iner! Kimin üzerine de gazabım inerse o muhakkak uçuruma yuvarlanmıştır.
Şüphesiz ben, , iman eden, sâlih amel işleyen, sonra da dosdoğru yolda sebat eden kimse için çok bağışlayıcıyım.
Seni kavminden aceleyle ayıran nedir ey Mûsâ?
Mûsâ: Onlar benim izimdeler ey Rabbim; benden daha çok hoşnut olasın diye sana aceleyle geldim dedi.
Allah: Biz senden sonra kavmini ve Sâmirî onları saptırdı buyurdu.
Mûsâ son derece öfkeli ve kederli olarak kavmine döndü: Ey kavmim! Rabbiniz size güzel bir vaatte bulunmadı mı? Verilen vaat üzerinden çok mu zaman geçti, yoksa Rabbinizden üzerinize bir gazabın inmesini mi dilediniz de bana verdiğiniz sözden caydınız? dedi.
Onlar dediler ki: Sana verdiğimiz sözden kendi irademizle caymadık; fakat biz Mısır kavminin ağırlıklar yüklenmiştik; onları ateşe attık, aynı şekilde Sâmirî de attı.
Derken Sâmirî onlar için böğüren bir buzağı heykeli döktü. Bunun üzerine: İşte sizin de ilahınız, Mûsâ'nın da ilahı budur; fakat o bunu unuttu! dediler.
Görmüyorlar mıydı ki o heykel kendilerine hiçbir sözle karşılık veremiyor, onlara ne bir zarar ne de bir fayda sağlayabiliyordu?
Andolsun Hârûn daha önce onlara: Ey kavmim! Siz bununla sadece ; sizin Rabbiniz ancak Rahman'dır; öyleyse bana uyun ve emrime itaat edin! demişti.
Onlar: Mûsâ bize dönünceye kadar buna tapınmaktan asla vazgeçmeyeceğiz dediler.
Mûsâ dönünce: Ey Hârûn! Onların saptıklarını gördüğün zaman seni ne engelledi? dedi.
Niçin arkamdan gelmedin? Yoksa emrime karşı mı geldin?
Hârûn dedi ki: Ey anamın oğlu! Sakalımı ve başımı tutma! Doğrusu ben senin: İsrailoğulları arasına ayrılık soktun, sözüme dikkat etmedin demenden korktum!
Mûsâ: Ya senin bu yaptığın nedir ey Sâmirî? dedi.
Sâmirî: Onların görmediği bir şeyi gördüm; elçinin izinden bir avuç toprak alıp buzağıya attım; nefsim bana bunu böylece hoş gösterdi dedi.
Mûsâ dedi ki: Defol git! Hayatın boyunca senin nasibin: Bana dokunmayın! demendir. Ayrıca senin için asla kurtulamayacağın bir ceza günü de vardır. Şimdi tapınıp durduğun ilahına bak; biz onu mutlaka yakacağız, sonra da küllerini denize savuracağız!
Sizin ilahınız ancak kendisinden başka hiçbir ilah olmayan Allah'tır; O ilmiyle her şeyi kuşatmıştır.
İşte geçmişin haberlerinden bir kısmını sana böylece anlatıyoruz; şüphesiz sana katımızdan verdik.
Kim ondan yüz çevirirse, şüphesiz o kıyamet günü ağır bir günah yükünü yüklenecektir.
O yükün altında ebedi olarak kalacaklardır; kıyamet günü bu onlar için ne fena bir yüktür!
O gün Sûr'a üflenir ve biz günahkârları o gün gözleri dehşetten göğermiş olarak bir araya toplarız.
Aralarında gizli gizli fısıldaşarak: Dünyada ancak on gün kaldınız derler.
Onların en mutedil olanı: Sadece bir gün kaldınız dediği zaman, aralarında konuştuklarını biz pek iyi biliriz.
Sana dağlardan soruyorlar; de ki: Rabbim onları ufalayıp toza çevirerek savuracaktır!
Böylece yerlerini dümdüz ve bomboş bir arazi haline getirecektir.
Orada hiçbir eğrilik ve tümsek göremeyeceksin.
O gün herkes, hiçbir tarafa sapmaksızın o çağırıcı davetçiye uyacaktır; bütün sesler Rahman'ın heybeti karşısında kısılmıştır, artık sadece hafif bir ayak fısıltısından başka bir şey işitemezsin.
O gün Rahman'ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimseden başkasının şefaati fayda vermez.
O, kulların önlerindekini de arkalarındakini de bilir; onların ilmi ise O'nu asla kuşatamaz.
Bütün yüzler; ebedi hayat sahibi, her şeyin varlığını ayakta tutan Hayy ve Kayyûm olan Allah'a boyun eğmiştir; sırtına yüklenen kimse ise gerçekten hüsrana uğramıştır.
Kim de bir mümin olarak işlerse, o hiçbir ve hakkının eksiltilmesine uğramaktan korkmaz.
İşte böylece biz onu Arapça bir Kur'an olarak indirdik ve onda tehditleri türlü şekillerde açıkladık; belki sakınırlar yahut Kur'an onlar için bir ibret ve öğüt ortaya koyar.
Gerçek hükümdar olan Allah pek yücedir. Vahiy sana tamamlanmadan önce Kur'an'ı okumakta acele etme ve de ki: Rabbim, benim ilmimi artır!
Andolsun biz daha önce Âdem'e ahit vermiştik; fakat o unuttu ve biz onda kesin bir azim bulamadık.
Hani meleklere: Âdem'e demiştik; İblis hariç hepsi derhal ; o ise direndi.
Bunun üzerine dedik ki: Ey Âdem! Şüphesiz bu, senin için de eşin için de apaçık bir düşmandır; sakın sizi cennetten çıkarmasın, yoksa bedbaht olursun!
Şüphesiz senin orada acıkmaman ve çıplak kalmaman garanti edilmiştir.
Ve sen orada ne susarsın ne de güneşin sıcağında bunalırsın.
Derken ona : Ey Âdem! Ebedilik ağacını ve yok olmayacak bir hükümranlığı sana göstereyim mi? dedi.
Nihayet ikisi de o ağaçtan tattılar; bunun üzerine mahrem yerleri kendilerine açılıverdi ve cennet yapraklarından üzerlerine örtmeye başladılar. Âdem Rabbine karşı hata etti de yolunu şaşırdı.
Sonra Rabbi onu seçti, ve onu doğru yola iletti.
Buyurdu ki: Birbirinize düşman olarak hepiniz oradan inin! Benden size bir hidayet rehberi geldiği zaman, kim benim hidayetime uyarsa o artık ne sapar ne de bedbaht olur.
Kim de benim yüz çevirirse, şüphesiz onun için dar ve sıkıntılı bir geçim vardır ve biz onu kıyamet günü kör olarak haşrederiz.
O der ki: Rabbim! Dünyada gören biriyken beni niçin kör olarak haşrettin?
Allah buyurur ki: İşte böyledir; ayetlerimiz sana gelmişti de sen onları unutmuştun; bugün de sen aynı şekilde unutulup terk edilirsin!
Haddi aşan ve Rabbinin ayetlerine inanmayan kimseyi işte böyle cezalandırırız; ahiret azabı ise elbette daha şiddetli ve daha süreklidir.
Kendilerinden önce yurtlarında gezip dolaştıkları nice nesilleri helak etmiş olmamız onları doğru yola sevk etmedi mi? Şüphesiz bunda ve basiret sahipleri için apaçık ibretler vardır.
Eğer Rabbinden verilmiş bir söz ve belirlenmiş bir ecel olmasaydı, azap onlara hemen dünyada kaçınılmaz olurdu.
Onların söylediklerine karşı ; güneşin doğmasından önce ve batmasından önce Rabbini tesbih et; gecenin bazı saatlerinde ve gündüzün uçlarında da tesbih et ki rızaya ve hoşnutluğa eresin.
Onlardan bazı zümrelere, kendilerini sınamak için verdiğimiz olan nimetlere sakın gözünü dikme! Rabbinin hem daha hayırlı hem de daha kalıcıdır.
Ailene ve kendin de onda ! Biz senden bir istemiyoruz; seni biz . Güzel akıbet ancak takva sahiplerinindir.
Dediler ki: Bize Rabbinden bir mucize getirseydi ya! Önceki sahifelerde bulunan hakikatlerin apaçık delili onlara gelmedi mi?
Eğer biz onları bu peygamberden önce bir azapla helak etseydik mutlaka: Rabbimiz! Bize bir elçi gönderseydin de alçak ve rezil olmadan önce ayetlerine uysaydık! derlerdi.
De ki: Herkes bir bekleyiş içindedir; öyleyse siz de bekleyin! Dosdoğru yolun sahiplerinin kim olduğunu ve kimin hidayete erdiğini pek yakında bileceksiniz!