Sâd Suresi
Sâd Suresi Sesli Meali
88 Ayet · Türkçe Meal Dinletisi
Sâd. O şan ve şeref dolu andolsun!
Doğrusu inkâr edenler boş bir ve düşmanca bir ayrılık içindedirler.
Onlardan önce nice nesilleri helak ettik de feryat ettiler; fakat artık kaçıp kurtulma vakti geçmişti!
Aralarından kendilerine bir uyarıcının gelmesine şaştılar ve inkârcılar dediler ki: Bu pek yalancı bir !
Bütün ilahları tek bir ilah mı yaptı? Doğrusu bu cidden pek şaşılacak bir şeydir!
İçlerinden ileri gelenler hemen harekete geçip dediler ki: Yürüyün, ilahlarınıza bağlılıkta direnin; şüphesiz sizden istenen ve hedeflenen şey budur!
Biz son dinde böyle bir şey işitmedik; bu ancak bir uydurmadan ibarettir!
Aramızdan zikir ona mı indirildi? Hayır, onlar benim zikrimden şüphe içindedirler; hayır, onlar henüz azabımı tatmadılar!
Yoksa mutlak galip ve sonsuz lütuf sahibi Rabbinin rahmet hazineleri onların yanında mıdır?
Yoksa göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin mülkü onlara mı aittir? Öyleyse vasıtalarına sarılıp göğe yükselsinler de görelim!
Onlar, geçmiş hiziplerden burada hezimete uğratılacak derme çatma bir ordudan ibarettir!
Onlardan önce Nûh kavmi, Âd ve kazıklar sahibi Firavun da yalanlamıştı,
Semûd, Lût kavmi ve Eyke halkı da; işte onlar birleşen o hiziplerdi.
Onların hepsi elçileri yalanladı da cezalandırmam hak oldu!
Bunlar da ancak gecikmesi olmayan tek bir beklemektedirler.
Ve dediler ki: Rabbimiz! Hesap gününden önce bizim payımızı acele ver!
Onların söylediklerine sabret; güç ve metanet sahibi kulumuz Davud'u hatırla; çünkü o daima Rabbine yönelen bir kuldu.
Doğrusu biz dağları onun emrine verdik; akşam sabah onunla birlikte tesbih ederlerdi.
Toplanıp gelen kuşları da; hepsi de O'na yönelip boyun eğerlerdi.
Onun mülk ve hükümranlığını pekiştirdik; kendisine hikmet ve açık, isabetli konuşma kabiliyeti verdik.
Sana o haberi geldi mi? Hani onlar mabedin duvarına tırmanıp içeri girmişlerdi.
Davud'un yanına girdiklerinde onlardan ürktü. Dediler ki: Korkma! Biz birbirinin hakkına tecavüz etmiş iki ; aramızda adalet ve hükmet, haktan sapma ve bizi dosdoğru yola ilet!
Şu benim kardeşimdir; onun doksan dokuz koyunu, benimse sadece tek bir koyunum var. Böyleyken onu da bana ver dedi ve konuşmada bana baskın çıktı.
Davud dedi ki: Andolsun ki senin tek koyununu kendi koyunlarına katmak istemekle sana haksızlık etmiştir. Zaten ortakların çoğu birbirinin hakkına el uzatır; ancak inanıp salih işleyenler müstesnadır, onlar da ne kadar azdır! Davud kendisini sınadığımızı anladı; hemen Rabbinden bağışlanma diledi, rükû ederek ve O'na yöneldi.
Biz de onu bağışladık; şüphesiz katımızda onun için yüksek bir yakınlık ve güzel bir gelecek vardır.
Ey Davud! Şüphesiz biz seni yeryüzünde bir halife kıldık. Öyleyse insanlar arasında adalet ve hükmet; heva ve hevese uyma, sonra seni Allah'ın yolundan saptırır! Şüphesiz Allah'ın yolundan sapanlar için hesap gününü unuttuklarından ötürü çetin bir azap vardır.
Biz göğü, yeri ve ikisi arasındakileri boş yere yaratmadık; bu inkâr edenlerin kuruntusudur. O ateşe girecek inkârcıların vay haline!
Yoksa biz inanıp salih işleyenleri yeryüzünde bozgunculuk çıkaranlarla bir mi tutacağız? Yahut bir mi sayacağız?
Sana indirdiğimiz bu Kitap feyiz ve bereket kaynağıdır; derin derin düşünsünler ve diye indirilmiştir.
Davud'a Süleyman'ı armağan ettik. O ne güzel kuldu! Şüphesiz o daima Rabbine yönelen bir kuldu.
Hani akşama doğru ona duruşu asil, sunulmuştu.
Süleyman dedi ki: Gerçekten ben bu mal ve at sevgisini Rabbimin için sevdim. Nihayet atlar ufkun perdesi arkasında gözden kayboldu.
Onları bana geri getirin dedi ve bacaklarını, boyunlarını sıvazlayıp okşamaya başladı.
Andolsun ki biz Süleyman'ı ve tahtının üzerine takatsiz bir bıraktık; sonra o yine Rabbine .
Dedi ki: Rabbim! Beni bağışla ve bana benden sonra hiç kimseye nasip olmayacak bir mülk ve hükümranlık bahşet; şüphesiz sen sonsuz lütuf sahibisin!
Bunun üzerine rüzgârı onun emrine verdik; onun emriyle dilediği yere tatlı tatlı ve kolayca eserdi.
Her biri usta birer yapıcı ve dalgıç olan da,
Demir halkalarla birbirine bağlanmış diğer azgınları da onun emrine verdik.
İşte bu bizim bağışımızdır; diler başkalarına ihsan et, diler elinde tut; hesapsızdır!
Şüphesiz katımızda onun için yüksek bir yakınlık ve güzel bir gelecek vardır.
Kulumuz Eyyub'u da hatırla; hani Rabbine: Doğrusu bana bir yorgunluk, zahmet ve azap dokundurdu! diye seslenmişti.
Ayağını yere vur! İşte yıkanılacak ve içilecek soğuk, şifalı bir su!
Tarafımızdan bir rahmet ve için bir ibret olmak üzere ona ailesini ve onlarla beraber bir mislini daha bağışladık.
Eline bir demet ot al da onunla vur, yeminini bozma dedik. Doğrusu biz onu bulduk; o ne güzel kuldu, şüphesiz daima Rabbine yönelen bir kuldu.
Güç ve basiret sahibi kullarımız İbrahim'i, İshak'ı ve Yakub'u da hatırla!
Biz onları özellikle ahiret yurdunu düşünüp hatırlama hasletiyle .
Şüphesiz onlar katımızda seçkin, pek hayırlı kimselerdendir.
İsmail'i, Elyesa'ı ve Zülkifl'i de hatırla; hepsi de hayırlı kimselerdendi.
İşte bu bir ; şüphesiz için pek güzel bir dönüş yeri vardır:
Kapıları kendilerine ardına kadar açılmış Adn cennetleri!
Orada tahtlara yaslanırlar; çeşit çeşit meyveler ve içecekler isterler.
Yanlarında da gözlerini yalnız eşlerine dikmiş yaşıt zevceler vardır.
İşte bu, hesap günü için size vaat edilen mükâfattır!
Şüphesiz bu bizim verdiğimiz ; onun bitip tükenmesi yoktur.
Bu böyledir; azgınlara gelince, onlar için pek kötü bir dönüş yeri vardır:
Girecekleri cehennem! Ne kötü bir döşektir o!
İşte bu kaynar su ve irindir; artık tatsınlar onu!
Ve buna benzer çifter çifter başka azaplar da vardır.
Liderler der ki: İşte sizinle beraber ateşe sürülen bir güruh! Onlara rahatlık olmasın, şüphesiz onlar ateşe gireceklerdir!
Tebaa der ki: Asıl size rahatlık olmasın! Bu azabı bizim başımıza siz getirdiniz; ne kötü bir duraktır!
Derler ki: Rabbimiz! Bunu bizim başımıza kim getirdiyse, ateşte onun azabını kat kat artır!
Ve derler ki: Bize ne oldu ki dünyada kendilerini kötü kimselerden saydığımız adamları burada göremiyoruz?
Biz onları alaya mı alırdık, yoksa gözlerimiz onları ıskaladı da göremiyor muyuz?
Şüphesiz cehennem ehlinin bu kesin bir gerçektir.
De ki: Ben ancak bir uyarıcıyım; bir ve mutlak galip olan Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur.
O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir; mutlak galiptir, çok bağışlayandır.
De ki: Bu Kur'an muazzam bir haberdir,
Siz ise ondan yüz çeviriyorsunuz!
O yüce meclis birbiriyle benim hiçbir bilgim yoktu.
Bana ancak apaçık bir uyarıcı olduğum vahyolunuyor.
Hani Rabbin meleklere demişti ki: Doğrusu ben çamurdan bir insan .
Onu tesviye edip biçimlendirdiğim ve ona ruhumdan üflediğim zaman, derhal onun önünde hürmetle !
Bunun üzerine meleklerin hepsi toptan ,
Yalnız İblis hariç; o ve inkârcılardan oldu.
Allah buyurdu: Ey İblis! İki elimle yarattığıma seni alıkoyan nedir? , yoksa kendini yücelerden mi saydın?
İblis dedi ki: Ben ondan hayırlıyım; beni ateşten , onu ise çamurdan yarattın!
Allah buyurdu: Öyleyse çık oradan; çünkü sen kovulmuş birisin!
Ve şüphesiz hesap gününe kadar lanetim senin üzerinedir!
İblis dedi ki: Rabbim! İnsanların yeniden diriltileceği güne kadar bana mühlet ver!
Allah buyurdu: Şüphesiz sen mühlet verilenlerdensin,
Vakti belirlenmiş o malum güne kadar!
İblis dedi ki: Senin mutlak izzetine andolsun ki, onların hepsini mutlaka saptırıp azdıracağım;
Ancak içlerinden halis kulların müstesnadır!
Allah buyurdu: İşte bu ve ben gerçeği söylerim:
Andolsun ki cehennemi hem seninle hem de onlardan sana uyanların bütünüyle dolduracağım!
De ki: Ben buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum ve ben kendiliğinden bir şeyler uyduranlardan da değilim.
Bu Kur'an, bütün âlemler için ancak bir .
Onun verdiği haberin doğruluğunu bir süre sonra mutlaka öğreneceksiniz!