Hamd, göklerde ve yerde ne varsa hepsinin yegâne sahibi olan Allah'a mahsustur; ahirette de hamd yalnız O'nadır. O, mutlak hüküm ve hikmet sahibidir, her şeyden hakkıyla haberdardır.

Yere gireni ve oradan çıkanı, gökten ineni ve oraya yükseleni O bilir. O, sonsuz merhamet sahibidir, çok bağışlayıcıdır.

İnkâr edenler: "Bize o kıyamet saati gelmeyecektir" dediler. De ki: "Hayır! Gaybı bilen Rabbime andolsun ki o size mutlaka gelecektir. Göklerde ve yerde bir zerre ağırlığınca, hatta ondan daha küçüğü veya daha büyüğü bile O'ndan gizli kalamaz; hepsi apaçık bir kitaptadır."

Ta ki Allah iman edip salih ameller işleyenleri mükâfatlandırsın. İşte onlar için bir bağışlanma ve onurlu, bereketli bir rızık vardır.

Âyetlerimizi boşa çıkarmak için yarışırcasına çaba harcayanlara gelince; işte onlar için en iğrenç ve can yakıcı bir azap vardır.

Kendilerine ilim verilenler, Rabbinden sana indirilenin hakkın ta kendisi olduğunu ve mutlak galip, her türlü övgüye layık olan Allah'ın dosdoğru yoluna ilettiğini görürler.

İnkâr edenler dediler ki: "Çürüyüp paramparça olduğunuz zaman sizin kesinlikle yepyeni bir yaratılış içinde olacağınızı haber veren bir adamı size gösterelim mi?"

"Acaba o Allah'a bir yalan mı uyduruyor, yoksa kendisinde bir delilik mi var?" Hayır! Asıl ahirete inanmayanlar azap ve derin bir sapıklık içindedirler.

Onlar önlerindeki ve arkalarındaki göğe ve yere bakıp görmezler mi? Dilesek onları yerin dibine geçirir yahut gökten üzerlerine parçalar düşürürdük! Şüphesiz bunda, Rabbine yönelen her kul için apaçık bir ibret vardır.

Andolsun ki biz Dâvûd'a tarafımızdan bir lütufta bulunduk: "Ey dağlar ve kuşlar! Onunla birlikte tesbihe katılın!" dedik ve onun için demiri yumuşattık.

"Geniş ve dökümlü zırhlar yap, halkalarını birbirine ölçülü geçir ve salih amel işleyin; şüphesiz ben yaptıklarınızı hakkıyla görmekteyim."

Süleyman'ın emrine de sabah gidişi bir ay, akşam dönüşü bir ay süren rüzgârı verdik; onun için erimiş bakır pınarını sel gibi akıttık. Rabbinin izniyle cinlerden bir kısmı da onun önünde çalışırdı; onlardan kim emrimizden sapacak olsa, ona çılgın ateşin azabından tattırırdık.

Onlar Süleyman için dilediği gibi yüksek mabetler, heykeller, devasa havuzlar gibi çanaklar ve yerinden oynamayan sabit kazanlar yaparlardı. "Ey Dâvûd ailesi! Şükür için amel edin! Zira kullarımdan hakkıyla şükredenler pek azdır."

Nihayet Süleyman hakkında ölüm hükmünü infaz ettiğimizde, onun vefatını cinlere ancak asasını kemiren bir ağaç kurdu haber verdi; Süleyman yere yıkılınca anlaşıldı ki, şayet cinler gaybı bilmiş olsalardı o alçaltıcı azap içinde kalıp durmazlardı!

Andolsun ki Sebe kavmi için yurtlarında bir ibret vardı: Sağlı sollu iki cennet gibi bahçe uzanıyordu. "Rabbinizin rızkından yiyin ve O'na şükredin; ne güzel, tertemiz bir belde ve ne çok bağışlayıcı bir Rab!"

Fakat onlar yüz çevirdiler; biz de üzerlerine o Arim barajının selini saldık ve onların o iki güzelim bahçesini buruk yemişli, ılgın ağaçlı ve içinde birazcık sedir ağacı bulunan iki harap bahçeye dönüştürdük.

Nankörlük edip inkâr etmeleri sebebiyle onları işte böyle cezalandırdık; biz nankör olandan başkasını cezalandırır mıyız?

Onlarla feyiz ve bereket verdiğimiz Şam beldeleri arasında birbirini gören nice mamur kasabalar var ettik; aralarındaki sefer mesafelerini ölçülü kıldık: "Oralarda geceleri ve gündüzleri tam bir emniyet içinde seyahat edin!" dedik.

Fakat onlar: "Rabbimiz! Seferlerimizin arasını uzat!" dediler ve böylece kendi kendilerine haksızlık ettiler. Biz de onları dillerde dolaşan birer ibretlik masal kıldık ve onları darmadağın ettik. Şüphesiz bunda çok sabreden, çok şükreden herkes için ibretler vardır.

Andolsun ki İblis onlar üzerindeki zannını doğruladı da müminlerden bir grup hariç hepsi ona uydular.

Oysa İblis'in onlar üzerinde hiçbir zorlayıcı gücü yoktu; bunu sadece ahirete inanan kimse ile ondan şüphe içinde olanı ayırt edip bilelim diye yaptık. Rabbin her şeyi hakkıyla gözetleyip koruyandır.

De ki: "Allah'tan başka ilah sandıklarınızı çağırın bakalım! Onlar ne göklerde ne de yerde bir zerre ağırlığınca hiçbir şeye sahip değillerdir. O ikisinde onların hiçbir ortaklığı yoktur ve Allah'ın onlardan hiçbir yardımcısı da bulunmamaktadır."

O'nun katında, bizzat kendisinin izin verdiği kimseden başkasının şefaati fayda vermez. Nihayet meleklerin kalplerinden o korku ve dehşet giderilince: "Rabbiniz ne buyurdu?" derler. "Hakkı buyurdu; O çok yücedir, çok büyüktür" cevabını verirler.

De ki: "Göklerden ve yerden sizi kim rızıklandırıyor?" De ki: "Allah! O halde ya biz yahut siz, kesinlikle ya doğru bir hidayet üzerindeyiz yahut apaçık bir sapıklık içindeyiz!"

De ki: "Siz bizim işlediğimiz suçlardan sorulmazsınız, biz de sizin yaptıklarınızdan sorulmayız."

De ki: "Rabbimiz hepimizi bir araya toplayacak, sonra da aramızda hak ile hüküm verecektir; O, mutlak hüküm veren ve her şeyi hakkıyla bilendir."

De ki: "O'na ortak olarak kattıklarınızı bana gösterin bakalım! Hayır, asla! Doğrusu O, mutlak galip ve her işinde hikmet sahibi olan Allah'tır."

Biz seni ancak bütün insanlara bir müjdeci ve bir uyarıcı olarak gönderdik; lakin insanların çoğu bunu bilmezler.

Ve derler ki: "Eğer doğru söyleyenlerseniz, bu vaat edilen kıyamet ne zaman?"

De ki: "Sizin için belirlenmiş öyle bir gün vardır ki, ondan ne bir an geri kalabilirsiniz ne de bir an öne geçebilirsiniz."

İnkâr edenler: "Biz ne bu Kur'an'a ne de ondan öncekilere asla inanmayız!" dediler. O zalimlerin Rablerinin huzurunda durdurulup birbirlerine laf atarak hesaplaştıklarını bir görsen! Ezilip hor görülenler, büyüklük taslayan liderlere: "Eğer siz olmasaydınız biz kesinlikle müminlerden olurduk!" derler.

Büyüklük taslayan liderler, ezilenlere: "Size hidayet geldikten sonra sizi ondan biz mi zorla alıkoyduk? Hayır, siz zaten kendiniz suçlu ve günahkâr kimselerdiniz!" derler.

Ezilenler ise o büyüklük taslayanlara: "Bilakis! Gece ve gündüz kurduğunuz o hileler ve tuzaklarla bize Allah'ı inkâr etmemizi ve O'na eşler koşmamızı emrediyordunuz!" derler. Azabı gördüklerinde hepsi içten içe pişmanlıklarını gizlerler. Biz de o inkâr edenlerin boyunlarına demir halkalar geçiririz; onlar yapıp durduklarından başkasıyla mı cezalandırılırlar?

Biz hangi beldeye bir uyarıcı gönderdiysek, oranın şımarık zenginleri mutlaka: "Biz sizinle gönderilen mesajı inkâr ediyoruz!" dediler.

Ve dediler ki: "Bizim mallarımız ve evlatlarımız sizinkinden daha çoktur; biz asla azaba uğratılacak da değiliz!"

De ki: "Şüphesiz Rabbim rızkı dilediğine bolca yayar, dilediğine de daraltır; lakin insanların çoğu bunu bilmezler."

Sizi katımızda bize yakın kılacak olan şey ne mallarınızdır ne de evlatlarınız; ancak iman edip salih amel işleyenler müstesnadır. İşte onlar için işlediklerine karşılık kat kat mükâfat vardır ve onlar yüksek cennet köşklerinde tam bir emniyet içindedirler.

Âyetlerimizi boşa çıkarmak için yarışırcasına uğraşanlara gelince; işte onlar azabın içine zorla getirilip atılacaklardır.

De ki: "Şüphesiz Rabbim rızkı kullarından dilediğine bolca yayar, dilediğine de daraltır; hayır için ne infak ederseniz Allah onun yerini doldurur; O, rızık verenlerin en hayırlısıdır."

O gün Allah onların hepsini bir araya toplayacak, sonra meleklere: "Bunlar mıydı sadece size tapanlar?" buyuracaktır.

Melekler derler ki: "Seni tenzih ederiz! Bizim dostumuz ve koruyucumuz onlar değil Sensin! Bilakis onlar cinlere tapıyorlardı; onların çoğu cinlere inanmıştı."

İşte bugün birbirinize ne bir fayda sağlamaya ne de bir zarar vermeye gücünüz yeter. O zulmedenlere de deriz ki: "Yalanlayıp durduğunuz o ateş azabını tadın!"

Kendilerine apaçık âyetlerimiz okunduğu zaman dediler ki: "Bu adam, sırf atalarınızın taptığı şeylerden sizi alıkoymak isteyen bir kimseden başkası değildir!" Ve dediler ki: "Bu Kur'an, uydurulmuş bir iftiradan başka bir şey değildir!" İnkâr edenler kendilerine gelen o hak hakikat hakkında: "Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değildir!" dediler.

Oysa biz onlara okuyup inceleyecekleri ne bir kitap vermiştik ne de senden önce kendilerine bir uyarıcı elçi göndermiştik.

Onlardan öncekiler de yalanlamışlardı; üstelik bunlar, öncekilere verdiklerimizin onda birine bile ulaşamamışlardı. Buna rağmen elçilerimi yalanladılar; beni inkâr edişin sonucu nasıl oldu bir bak!

De ki: "Ben size sadece tek bir öğüt veriyorum: Allah için ikişer ikişer veya birer birer durup samimiyetle düşünün! Arkadaşınızda hiçbir delilik yoktur; o, ancak şiddetli bir azabın öncesinde sizi uyaran bir elçidir."

De ki: "Ben sizden hiçbir ücret istemedim, o sizin olsun! Benim mükâfatım ancak Allah'a aittir; O, her şeye hakkıyla şahittir."

De ki: "Şüphesiz Rabbim hakkı batılın tepesine indirir; O, gaybları hakkıyla bilendir."

De ki: "Hak geldi; artık batıl ne bir şey başlatabilir ne de geri getirebilir!"

De ki: "Eğer saparsam ancak kendi aleyhime sapmış olurum; şayet doğru yolu bulursam bu da Rabbimin bana vahyettiği sayesindedir; şüphesiz O, hakkıyla işitendir, çok yakındır."

Korku ve dehşete kapıldıkları zaman onları bir görsen! Artık kaçacak hiçbir yer kalmamış ve pek yakın bir yerden yakalanmışlardır.

Ve derler ki: "Ona inandık!" Lakin o kadar uzak bir yerden imana nasıl el uzatabilirler ki?

Oysa daha önce onu inkâr etmişlerdi ve uzak bir yerden gayba taş atıp duruyorlardı.

Tıpkı daha önce benzerlerine yapıldığı gibi, kendileri ile arzulayıp durdukları şeyler arasına artık bir engel konulmuştur; çünkü onlar derin bir şüphe ve tedirginlik içindeydiler.