Elif-Lâm-Mîm.

Bu Kitabın indirilişi, kendisinde hiçbir şüphe bulunmayan âlemlerin Rabbindendir.

Yoksa "Onu kendisi uydurdu" mu diyorlar? Hayır! O, senden önce kendilerine hiçbir uyarıcı gelmemiş olan bir toplumu uyarman için Rabbinden gelen bir haktır; umulur ki doğru yolu bulurlar.

Allah O'dur ki gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri altı günde yarattı, sonra Arş'a istivâ etti; sizin O'ndan başka hiçbir dostunuz ve hiçbir şefaatçiniz yoktur; hâlâ düşünüp öğüt almaz mısınız?

Gökten yere kadar bütün işleri O yönetip düzenler; sonra o işler, sizin saydığınızdan bin yıl tutan bir günde O'na yükselir.

İşte gaybı da görünen âlemi de bilen, mutlak galip ve sonsuz merhamet sahibi olan O'dur.

O ki, yarattığı her şeyi en güzel şekilde yapmış ve insanın yaratılışını da balçıktan başlatmıştır.

Sonra onun neslini değersiz ve bayağı bir suyun süzüntüsünden var etmiştir.

Sonra onu tamamlayıp düzene koydu ve ona kendi ruhundan üfledi; size işitme duyusunu, gözleri ve idrak eden kalpleri bahşetti; ne kadar da az şükrediyorsunuz!

Dediler ki: "Biz toprakta kaybolup gittiğimiz zaman mı yeniden bir yaratılış içinde olacağız?" Doğrusu onlar, Rablerine kavuşmayı inkâr edenlerdir.

De ki: "Sizin üzerinize vekil kılınan o ölüm meleği canınızı alacaktır; sonra yalnız Rabbinize döndürüleceksiniz."

O günahkâr suçluları, Rablerinin huzurunda başlarını öne eğmiş olarak: "Rabbimiz! Artık gördük ve işittik; bizi dünyaya geri döndür de salih amel işleyelim; zira biz artık kesin bilgiyle inandık" derlerken bir görseydin!

Biz dileseydik elbette her nefse hidayetini verirdik; fakat tarafımdan: "Cehennemi cinlerden ve insanlardan olanlarla hep birlikte dolduracağım" sözü hak olmuştur.

"Öyleyse bu gününüzle karşılaşmayı unuttuğunuzdan ötürü tadın azabı! Şüphesiz biz de sizi unuttuk; yapıp durduğunuz ameller sebebiyle tadın o ebedi azabı!"

Bizim âyetlerimize ancak öyle kimseler iman ederler ki, kendilerine o âyetlerle hatırlatma yapıldığı zaman büyüklük taslamaksızın hemen secdeye kapanırlar ve Rablerini hamd ile tesbih ederler.

Onların yanları yataklardan uzaklaşır; korku ve ümitle Rablerine dua ederler ve kendilerine verdiğimiz rızıklardan infak ederler.

Artık işledikleri amellere bir mükâfat olarak, onlar için gözleri aydınlatacak ne tür saklı sevinçlerin hazırlandığını hiçbir kimse bilemez!

Hiç iman eden bir kimse, yoldan çıkmış fâsık gibi olur mu? Onlar asla eşit olamazlar!

İman edip salih amel işleyenlere gelince; onlar için, yapıp ettiklerine karşılık bir ağırlanma yeri olarak Me'vâ cennetleri vardır.

Yoldan çıkanlara gelince; onların barınağı ateştir. Oradan her çıkmak istediklerinde tekrar içine döndürülürler ve kendilerine: "Yalanlayıp durduğunuz o ateş azabını tadın!" denir.

Andolsun ki biz o en büyük azaptan önce, belki dönerler diye onlara o daha yakın azaptan mutlaka tattıracağız.

Kendisine Rabbinin âyetleriyle öğüt verilip hatırlatıldıktan sonra onlardan yüz çevirenden daha zalim kim olabilir? Şüphesiz biz o suçlulardan intikam alıcıyız!

Andolsun ki biz Mûsâ'ya Kitabı verdik; sen ona kavuşmaktan hiç şüphe etme; biz onu İsrailoğullarına bir hidayet rehberi kılmıştık.

Sabrettikleri ve âyetlerimize kesinlikle inandıkları zaman, içlerinden emrimizle hidayete ileten önderler kıldık.

Şüphesiz Rabbin, anlaşmazlığa düştükleri şeyler hakkında kıyamet günü aralarında bizzat hüküm verecektir.

Yurtlarında gezip dolaştıkları kendilerinden önceki nice nesilleri helak etmiş olmamız onlar için yol gösterici olmadı mı? Şüphesiz bunda apaçık deliller vardır; hâlâ kulak vermezler mi?

Görmediler mi ki biz suyu kupkuru ve çorak toprağa sevk ediyor, onunla hayvanlarının ve bizzat kendilerinin yedikleri ekinleri çıkarıyoruz? Hâlâ görmezler mi?

Ve derler ki: "Eğer doğru söyleyenlerseniz, bu fetih ve hüküm günü ne zaman?"

De ki: "O fetih gününde, inkâr edenlere artık imanları hiçbir fayda vermeyecek ve kendilerine mühlet de tanınmayacaktır."

Artık sen onlardan yüz çevir ve bekle; şüphesiz onlar da beklemektedirler.