Ağaran tan yerine andolsun,

On geceye,

Çifte ve teke,

Gelip geçtiğinde geceye andolsun ki,

Şüphesiz bunlarda akıl sahibi için bir yemin değeri yok mudur?

Görmedin mi Rabbin ne yaptı Âd kavmine?

Sütunlar sahibi İrem'e?

Ki beldeler arasında onun bir benzeri yaratılmamıştı.

Ve vadide kayaları oyan Semûd'a?

Ve kazıklar sahibi Firavun'a?

Onlar ki beldelerde azgınlık etmişlerdi.

Orada fesadı ve bozgunculuğu çoğaltmışlardı.

Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kamçısını yağdırdı.

Kuşkusuz Rabbin her an gözetlemektedir.

Ama insan, Rabbi onu sınayıp da kendisine ikramda bulunduğu ve nimetler verdiği zaman: 'Rabbim bana ikram etti!' der.

Fakat onu sınayıp da rızkını daralttığı zaman ise: 'Rabbim beni küçük düşürdü!' der.

Hayır, hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz.

Yoksulu doyurmaya birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.

Mirası da helal haram demeden hırsla yiyorsunuz.

Malı da pek aşırı bir sevgiyle seviyorsunuz.

Hayır! Yer parça parça darmadağın edildiği zaman,

Rabbinin buyruğu gelip melekler de saf saf dizildiği zaman,

O gün cehennem de getirilmiştir; işte o gün insan hatırlar, fakat hatırlamanın ona ne faydası var?

'Ah ne olaydı, keşke ben bu hayatım için önceden hazırlık yapsaydım!' der.

Artık o gün O'nun edeceği azap gibi hiç kimse azap edemez.

O'nun vuracağı bağ gibi hiç kimse bağ vuramaz.

Ey mutmain olmuş huzurlu nefis!

Dön Rabbine, sen O'ndan razı, O da senden razı olarak!

Hemen gir seçkin kullarımın arasına!

Ve gir cennetime!