Hâ-Mîm.

Kitab'ın indirilişi, mutlak galip ve her hükmü hikmetli olan Allah tarafındandır.

Biz gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri ancak hak ve hikmetle ve belirlenmiş bir süre için yarattık; inkâr edenler ise uyarıldıkları şeyden yüz çevirmektedirler.

De ki: Allah'ı bırakıp da yalvardıklarınızı gördünüz mü? Bana gösterin, onlar yerden neyi yaratmışlardır? Yoksa göklerde onların bir ortaklığı mı vardır? Eğer doğru sözlü iseniz bundan önce gelmiş bir kitap yahut bir bilgi kalıntısı getirin!

Kıyamet gününe kadar kendisine hiçbir cevap veremeyecek olan ve onların dualarından tamamen habersiz bulunan sahte varlıklara yalvarıp yakarandan daha sapık kim olabilir?

İnsanlar mahşerde bir araya toplandığı zaman, o taptıkları şeyler kendilerine düşman kesilirler ve onların ibadetlerini de inkâr ederler.

Ayetlerimiz kendilerine apaçık okunduğu zaman, o inkâr edenler kendilerine gelen hakikat hakkında: Bu apaçık bir büyüdür! dediler.

Yoksa: Onu kendisi uydurdu mu diyorlar? De ki: Eğer onu ben uydurmuşsam, Allah'tan gelecek cezaya karşı siz bana hiçbir şekilde yardım edemezsiniz; O, sizin bu Kur'an hakkında yaptığınız taşkınlıkları en iyi bilendir; benimle sizin aranızda şahit olarak O yeter; O, çok bağışlayandır, engin merhamet sahibidir.

De ki: Ben elçilerden bir türedi değilim; bana ve size ne yapılacağını da bilmem; ben ancak bana vahyolunana uyuyorum ve ben apaçık bir uyarıcıdan başkası değilim.

De ki: Gördünüz mü, eğer bu Kur'an Allah katından olup da siz onu inkâr etmişseniz, İsrailoğullarından bir şahit de onun benzerine şahitlik edip inandığı halde siz büyüklük taslamışsanız kendinize haksızlık etmiş olmaz mısınız? Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu doğru yola iletmez.

İnkâr edenler, iman edenler hakkında şöyle dediler: Eğer bu Kur'an hayırlı bir şey olsaydı, ona inanmada onlar bizi geçemezlerdi! Onunla doğru yolu bulamayınca da: Bu eski bir uydurmadır! diyecekler.

Ondan önce bir rehber ve rahmet olarak Mûsâ'nın Kitabı vardı; bu ise zalimleri uyarmak ve iyilik edenlere bir müjde olmak üzere Arapça diliyle indirilmiş, doğrulayıcı bir Kitaptır.

Rabbimiz Allah'tır deyip sonra da dosdoğru istikamet tutturanlara hiçbir korku yoktur ve onlar mahzun da olmayacaklardır.

İşte onlar cennetliklerdir; yapmış oldukları salih amellerin karşılığı olarak orada ebedi kalacaklardır.

Biz insana anne ve babasına iyilikle davranmasını emrettik; annesi onu zahmetle karnında taşıdı ve zahmetle doğurdu; taşınması ve sütten kesilmesi otuz aydır; nihayet tam gücüne ulaşıp kırk yaşına vardığında der ki: Rabbim! Bana ve anne-babama verdiğin nimete şükretmemi ve razı olacağın salih bir amel işlememi bana ilham eyle; soyumu da benim için ıslah et; şüphesiz ben sana tövbe ettim ve ben gerçekten teslim olanlardanım!

İşte bunlar, yaptıklarının en güzelini kabul ettiğimiz, cennet ehli arasında kötülüklerini bağışladığımız kimselerdir; bu, kendilerine verilmiş olan dosdoğru bir vaaddir.

Kendisini imana ve ahirete çağıran anne ve babasına: Öf be size! Benden önce nice nesiller gelip geçmişken siz beni yeniden diriltilmekle mi tehdit ediyorsunuz? diyen kimseye, anne-babası Allah'tan yardım dileyerek: Yazıklar olsun sana, inan; şüphesiz Allah'ın vaadi haktır! derler; o ise: Bu, öncekilerin masallarından başka bir şey değildir! der.

İşte onlar, kendilerinden önce cinlerden ve insanlardan gelip geçmiş topluluklar içinde, haklarında azap hükmü kesinleşmiş olanlardır; doğrusu onlar hüsrana uğrayanlardır.

Herkesin işledikleri amellere göre dereceleri vardır; tâ ki Allah onlara amellerinin karşılığını tastamam versin ve onlara asla haksızlık edilmez.

İnkâr edenler ateşe sunuldukları gün onlara şöyle denir: Siz dünya hayatınızda bütün güzel şeylerinizi tüketip yok ettiniz ve onlarla zevk sürüp eğlendiniz; bugün ise yeryüzünde haksız yere büyüklük taslamanız ve yoldan çıkıp taşkınlık etmeniz sebebiyle alçaltıcı bir azapla cezalandırılacaksınız!

Âd kavminin kardeşini hatırla; hani o, Ahkāf vadisindeki kum tepeleri arasında kavmini uyarmıştı; nitekim ondan önce de sonra da nice uyarıcılar gelip geçmişti: Allah'tan başkasına kulluk etmeyin; doğrusu ben sizin adınıza büyük bir günün azabından korkuyorum! demişti.

Dediler ki: Sen bizi ilahlarımızdan çevirmek için mi geldin? Eğer doğru sözlülerden isen haydi bizi tehdit ettiğin azabı başımıza getir!

Hûd: Bu konudaki ilim ancak Allah katındadır; ben ise size gönderildiğim mesajı tebliğ ediyorum; fakat sizi cahillik eden bir kavim olarak görüyorum! dedi.

Nihayet onu, vadilerine doğru gelen yaygın ve geniş bir bulut halinde gördüklerinde: Bu bize yağmur getirecek bir buluttur! dediler; hayır, o aceleyle gelmesini istediğiniz şeydir; içinde can yakıcı bir azap bulunan bir kasırgadır!

Rabbinin emriyle her şeyi yerle bir eder! Sabahleyin öyle oldular ki, geride boş kalmış meskenlerinden başka hiçbir şey görünmüyordu; işte suçlu günahkârlar topluluğunu biz böyle cezalandırırız!

Andolsun ki biz onlara size vermediğimiz imkân ve kudreti vermiştik; onlara kulaklar, gözler ve kalpler bahşetmiştik; fakat ne kulakları ne gözleri ne de kalpleri kendilerine hiçbir fayda sağlamadı; çünkü Allah'ın ayetlerini bile bile inkâr ediyorlardı; sonunda alay edip durdukları azap kendilerini çepeçevre kuşattı.

Andolsun ki biz çevrenizdeki nice memleketleri helak ettik; belki dönerler diye ayetlerimizi tekrar tekrar açıkladık.

Allah'ı bırakıp da O'na yakınlaşmak için ilah edindikleri şeyler kendilerine yardım etselerdi ya! Bilakis, onları yüzüstü bırakıp kayboldular; işte bu onların yalanları ve uydurup durdukları iftiralarıdır!

Hani cinlerden bir topluluğu Kur'an'ı dinlemek üzere sana yöneltmiştik; onun huzuruna geldiklerinde birbirlerine: Susun, dinleyin! dediler; okuma tamamlanınca da kavimlerine birer uyarıcı olarak döndüler.

Dediler ki: Ey kavmimiz! Biz Mûsâ'dan sonra indirilen, kendinden öncekileri doğrulayan, hakikate ve dosdoğru yola ileten bir Kitap dinledik!

Ey kavmimiz! Allah'ın davetçisine icabet edin ve O'na iman edin ki günahlarınızı bağışlasın ve sizi can yakıcı bir azaptan korusun!

Kim Allah'ın davetçisine icabet etmezse bilsin ki, o yeryüzünde Allah'ı asla aciz bırakamaz ve onun Allah'tan başka hiçbir koruyucu velisi de yoktur; işte onlar apaçık bir sapıklık içindedirler.

Gökleri ve yeri yaratan ve onları yaratmaktan hiçbir yorgunluk duymayan Allah'ın, ölüleri diriltmeye de hakkıyla kadir olduğunu görmediler mi? Evet, şüphesiz O her şeye hakkıyla güç yetirendir.

İnkâr edenler ateşe sunulacakları gün: Bu azap bir hakikat değil miymiş? denir; onlar: Rabbimize andolsun ki evet! derler; Allah da: Öyleyse inkâr edip durmanız sebebiyle tadın azabı! buyurur.

O halde, elçilerden azim ve sebat sahibi olanların sabrettiği gibi sen de sabret; onlar hakkında acele etme! Tehdit edildikleri azabı görecekleri gün, sanki gündüzün sadece bir saati kadar kalmış gibi olurlar; bu bir tebliğdir; yoldan çıkmış fasıklar topluluğundan başkası helak edilir mi hiç?